Waarom een 40-daagse...?

Onszelf opnieuw uitvinden

Het begon rond het vertrek van Simon van der Lugt halverwege 2019. Terwijl hij zijn beroep naar Zwolle nog overwoog, ontstond in de kerkenraad een zoekend gesprek over de vraag: 'Wat is ons appèl op Simon?' We moesten aan onszelf bekennen dat we eigenlijk niet zo'n helder beeld van onze toekomst hebben. Waar staan en gaan we voor? Vragen die we als kerkenraad hebben opgepakt en waarop we inmiddels - gedeeltelijk! - antwoorden hebben gevonden.

Maar vragen roepen vragen op. We leven in een tijd waarin de kerk in rap tempo leden verliest. Ook in de Immanuelkerk zijn mensen aan het afhaken. In Nederland noemt driekwart van de mensen zich onkerkelijk. En uit onderzoek weten we: de meeste mensen die afscheid nemen van de kerk, verliezen ook hun geloof. Daarom voelt het urgenter dan ooit om onszelf als kerk opnieuw te gaan uitvinden. Een doorleefde richting en daarbij horende keuzes durven maken. 

DROMEN - DELEN - DURVEN

Dromen doen we allemaal. De een groot, de ander bescheidener. We dromen over hoe het zou kunnen zijn in ons werk, in onze relaties, over vakanties en over onze toekomst. In de Bijbel worden dromen als krachtig middel gebruikt om ons mensen iets te leren. Én om ons aan te zetten tot actie. Weet je wat alle dromen in de Bijbel gemeen hebben? Ze werden gedeeld. Dromen die worden gevangen in woorden, nodigen anderen uit. Om mee te denken over hoe we van de droom werkelijkheid maken.

Vanaf 5 januari gaan we dromen  en delen over hoe het zou kunnen zijn in onze Immanuelkerk. Over relevante vragen in de huidige tijdgeest. We nemen daarvoor 40 dagen de tijd. Om daarna de durf te hebben om onze gedeelde dromen in besluiten en acties om te zetten.